Kırık Camların Üstünde Yeşeren Ruh

Bursa Vatan Medya Gurubu yazarı Mine Ebcem şiirinde;

Var git yolcu yoluna, benim dile gelmez, avuca sığmaz sevdalarım var.

Gönlüm ağlar durur, annesini kaybetmiş bir bebek misali. Arar dururum aşk denizinde boğulmak için uçsuz bucaksız ummanları.

Her yaşananda, her çilede bir merdiven daha yakın ruhum sana.

Sıkışmış bedenim, ruhum özgür.

Git yolcu yoluna, beni bırak toprağın toz tanelerine, gökyüzünün tülden hafif uçan nağmelerine.

Üstü örtülmüş soğuk gecelerin seher bekçisiyim ben.

Ne sen benim dilimden anlarsın ne de benim yanan ateşime nar olursun.

Ben kendimle kalabalığım.

Zamanın durduğu yerde koşuyorum sana.

Bu, benim akan gözyaşımın sıcaklığında yanmaya benzer.

Var git yolcu yoluna, dokunma açık yaralarıma. Onlar benim ben olmama neden.

Aşkı bulmama, sonsuz uykunun içinde çığlık çığlığa kırışlarıma gebe.

Ben kırılgan gönülde tohum olamam ki…

Ben zaten kırık cam tanelerinin üstünde yeşermişim.

Kaybolmuş ruhum, çıkmaz dehlizlerde.

Mecnun gibi, kör gibi, sağır gibi, dilsiz gibi arıyorum durmadan kendimi…