BİR HAYAT, BİR MASAL ve BİRÇOK ŞİİR: Bir İnsan Yaşamının Edebiyatla Buluşması

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Zeki Baştürk makalesinde;

Uluslararası Mudanya Yazarlar Buluşması ( UMUDAYAZ 2026) etkinliğinin son günü. Yazarlar ve Medya konulu panel sonrası geldiler yanıma. Tanıttılar kendilerini. Gülcan ve Levent. İkisi de öğrencim olmuş. Aynı sınıfta okumuşlar. Sınıf arkadaşlığı yaşam arkadaşlığına dönüşmüş. Geçmişten, anılardan söz ettikten sonra Gülcan Gökbora, yazdığı bir kitabı imzalayarak armağan etme inceliğini gösterdi. Bize de okumak ve değerlendirmek düştü.

Kiminkitaplar okunmak için yazılır, kimileri ise bir insanı unutturmamak için… Gülcan GÖKBORA’nın Bir Hayat, Bir Masal ve Birçok Şiir adlı eseri, bu ikinci gruba giren, edebiyat ile vefanın buluştuğu özel bir çalışma.
Kitap, biçim olarak üç bölümden oluşsa da özünde tek bir hayatın farklı yansımalarını anlatıyor. Öğretmen Ahmet Muhsin DOKUNMAZER’in yaşamı, düş dünyası ve şiir evreni, birbirini tamamlayan üç ayrı pencereden okuyucuya sunuluyor.

İlk bölüm olan “Bir Hayat”, biyografik bir anlatının ötesine geçiyor. Ahmet Muhsin Dokunmazer’i tanıyanların kaleme aldığı anılar, düşünceler ve tanıklıklar, okuyucunun yalnızca bir öğretmeni değil; iz bırakan bir insanı tanımasını sağlıyor. Yakın zamanda aramızdan ayrılan Dokunmazer’in ardından söylenen her söz, yazılan hee tümce , onun çevresinde bıraktığı sevgi ve saygının bir belgesi niteliğinde. Böylece kitap, bireysel bir yaşam öyküsünü toplumsal bir belleğe dönüştürüyor.

İkinci bölüm olan “Bir Masal”, gerçek ile düş arasında kurulmuş zarif bir köprü. Gülcan Gökbora, Ahmet Muhsin Dokunmazer’in çocukluğunu masalsı bir dille yeniden kurgularken yalnızca geçmişi anlatmıyor; çocukluğun saflığını, umudunu ve hayal gücünü de yaşatıyor. Bu bölüm, biyografi ile edebiyatın iç içe geçebileceğini gösteren başarılı bir örnek.

Kitabın en dikkat çekici yönü ise üçüncü bölüm olan “Birçok Şiir.” Ahmet Muhsin Dokunmazer’in şiirleri, alışılmış kalıpların dışında duran, az sözcükle çok şey söylemeyi amaçlayan metinler. Kimi zaman tek bir dize yeter ona:
“Yalnız bir güldü, yalnız güldü.”
Bu tek dize, yalnızlığı da, tebessümü de, hüznü de aynı anda düşündürebiliyor.
Kimi zaman iki dizede güçlü bir atmosfer kuruyor:
“Küskün Ay’ın solgun ıssızlığında
Ayaza kesik bıçkın bir gece.”
Şair, sözcükleri çoğaltmak yerine anlamı yoğunlaştırmayı seçiyor. Her dize, okuyucunun zihninde tamamlanmayı bekleyen bir kapı aralıyor.
Doğa imgeleriyle kurduğu şiirler de dikkat çekici:
“Turkuaz kanatlarında
Dörtnala köpüren suda
Tuz olmak gibi…
Akdeniz.”
Burada Akdeniz yalnızca bir coğrafya değil; özgürlüğün, tutkunun ve sonsuzluğun simgesine dönüşüyor.

Dokunmazer’in şiirlerinde yalnız doğa değil, düşünce de önemli bir yer tutuyor:
“Şiir derindir, nefesimiz yetmez,
Bizimki sığ sularda çırpınmak işte…”
Bu dizeler, şiirin sonsuzluğunu kabul eden mütevazı bir şair tavrını yansıtıyor.
Toplumsal duyarlılığı ise birkaç sözcükle özetleniyor:
“Üç sözcük bir bağlam
Özgürlük, eşitlik, barış
Ve insan…”
Şair, ideolojilerden çok insanı merkeze alıyor. Onun şiirlerinde insan sevgisi, özgürlük ve barış ortak bir vicdanın sesi olarak yükseliyor.

Aşk şiirlerinde de aynı yalınlık göze çarpıyor:
“Ben iki kadını çok sevdim
Bahardı biri, diğeri hazan.”
İki dizeyle bir ömrün aşk öyküsünü anlatabilmek, ancak şiirin özüne ulaşabilenlerin başarabileceği bir anlatım.
Ve doğaya insani bir dokunuş kazandıran şu dizeler:
“Bir elini omzuna atmış
Diğerini beline dolamış
Dağ, bulutu öpüyordu
Arsızca…”
Bu şiirde doğa yalnızca betimlenmiyor; yaşayan, seven, dokunan bir varlığa dönüşüyor.

Gülcan Gökbora’nın hazırladığı bu eser, yalnızca Ahmet Muhsin Dokunmazer’in şiirlerini bir araya getiren bir kitap değil; aynı zamanda onun yaşamına duyulan saygının, dostluğun ve değerbilirliğin yazınsal bir anlatımı. Bir öğretmenin geride bıraktığı izlerin, öğrencilerinde, dostlarında ve şiirlerinde nasıl yaşamaya devam ettiğini gösteriyor.

Sonuç olarak Bir Hayat, Bir Masal ve Birçok Şiir, biyografi, masal ve şiiri aynı potada eriten özgün bir çalışma. Okuyucu, kitabın sayfalarında yalnızca bir şairi değil; düşünen, seven, doğaya ve insana duyarlı bir eğitimciyi tanıyor. Bu yönüyle eser, Ahmet Muhsin Dokunmazer’in anısını yaşatan kalıcı bir kültür belgesi olmanın yanı sıra, şiirin bazen tek bir dizeyle bile bir ömrü anlatabileceğini kanıtlayan anlamlı bir kitap olarak edebiyatımızdaki yerini alıyor.

Kalemine, yüreğine sağlık Gülcan. Bir öğretmenin en büyük zenginliği , öğrencilerinin başarısına tanıklık etmektir. Bu kıvancı, bu mutluluğu yaşattığın için sonsuz teşekkürler.
Okurun çok olsun.