ZAMANIN DURDUĞU AN

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Zeki Baştürk makalesinde;

Saatler 09.05’i gösteriyor…
Bir anda zaman duruyor. Sokaklarda yürüyen insanlar oldukları yerde kalıyor. Araçlar duruyor, sirenler çalmaya başlıyor. Konuşmalar kesiliyor. Başlar öne eğiliyor, gözler uzaklara dalıyor. Kimi gözyaşlarını tutamıyor, kimi sessizce içinden bir şeyler söylüyor.

Bir ülke, tek yürek oluyor.
Anıtkabir’de, Dolmabahçe’de, Selanik’te ve Türkiye’nin dört bir yanında aynı duygu yaşanıyor. Çiçekler bırakılıyor, saygı duruşunda bulunuluyor, marşlar söyleniyor. Yüreklerden yükselen özlem, yılların ötesine geçerek bir kez daha buluşuyor.

Düşünüyorum da…
Hangi ülkede görülür böyle bir manzara? Hangi ulus, aradan bunca yıl geçmesine karşın liderini böylesine derin bir sevgiyle anar? Hangi insan, ölümünden 88 yıl sonra bile milyonların yüreğinde aynı sıcaklıkla yaşamaya devam eder?

Mustafa Kemal Atatürk…
O, yalnızca bir ülkenin kurtarıcısı, bir devletin kurucusu değildi. O, karanlığa mahkûm edilmek istenen bir ulusun önüne aydınlık bir gelecek koyan insandı. Umutsuzluğun içinden umudu, yenilginin içinden bağımsızlığı, kulluktan yurttaşlığa uzanan yolu açan önderdi.
Bir ulusa özgüvenini kazandırdı. Kadınlara haklarını, çocuklara geleceği, gençlere sorumluluğu, topluma aklı ve bilimi rehber edinmeyi öğütledi. Cumhuriyet’i armağan etti. Eğitimde, hukukta, kültürde ve toplumsal yaşamda köklü değişimlerin öncüsü oldu.
Belki de bu yüzden yokluğuna alışamadık.
Çünkü bazı insanlar yalnızca yaşadıkları döneme ait değildir. Düşünceleriyle geleceğe ışık tutar, eserleriyle kuşaklar boyunca yaşamaya devam ederler.

Atatürk’ü sevmek, yalnızca 10 Kasım’da gözyaşı dökmek değildir. Onu anlamak; aklın ve bilimin ışığından ayrılmamaktır. Bağımsızlığı, özgürlüğü, eşitliği ve adaleti savunmaktır. Laik, demokratik Cumhuriyet’e sahip çıkmaktır. Çocukların çağdaş eğitim aldığı, kadınların eşit ve özgür yaşadığı, insanların düşüncelerini korkmadan ifade edebildiği bir ülke için çalışmaktır.
Saatler 09.05’i gösterdiğinde zaman duruyor belki ama Atatürk’ün düşünceleri durmuyor. O’nun açtığı aydınlanma yolu, her kuşakta yeniden anlam kazanıyor.

Bugün bir kez daha anlıyoruz ki Atatürk’ün bedeni aramızda değil ama düşünceleri, ilkeleri ve Cumhuriyet mirası hâlâ bizimle. Özlüyoruz… Hem de çok özlüyoruz. Ama özlemimizi yalnızca gözyaşlarımızla değil, O’nun bize emanet ettiği değerlere sahip çıkarak göstermeliyiz. Çünkü Atatürk’ü anmak bir görevse, anlamak bir sorumluluktur.

Saat 09.05’te zaman durdu. Ama Atatürk’ün aydınlattığı yolda yürüyenlerin yüreğinde zaman hiç durmadı.
Saygı, sevgi ve özlemle…