BÜYÜK ÖNDER’E SAYGI VE MİNNETLE…

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Ahmet Koçak makalesinde;

Dünya’ya gözlerimizi açtık baktık altımızda bir dünya ve gökyüzünde bir güneş var. Biz bu dünyadan göçünce de parlamaya devam edecek. Okula başladık baktık yazı tahtasının üzerinde bir resim var. O da gökyüzündeki Güneş’in Dünya’yı aydınlattığı gibi bu dünya yaşantımızı aydınlatıyor; görüş ve düşünceleriyle bize yol gösteriyor.
Büyük önderimizi erken yaşta kaybedişimizin 88. yılındayız.
Kısa ömrüne sığdırdıklarına baktığımızda, bir insanın bir milletin kaderini nasıl değiştirebileceğini görüyoruz.
Birinci Dünya Savaşı’nın en acı günlerinde küllerinden doğan bir milletin kaderini omuzlayan bir deha… Çanakkale’de “Size taarruzu emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum!” diyerek bir milletin kötü talihini yenen, Anafartalar’da kahramanlık destanı yazan bir komutan. Sadece cephede değil, kafalardaki ve kalplerdeki esareti yıkmak için sivil kıyafetleriyle yola çıkan bir kurtarıcı.
Düşünün ki; yedi düvelin paylaşıp üzerinde ameliyat yapmaya çalıştığı viran bir imparatorluktan çağdaş ve bağımsız bir Türkiye Cumhuriyeti doğdu. Kadınıyla erkeğiyle omuz omuza verilen bir mücadeleyle…”
Şapka devriminden harf devrimine, kadınlara seçme ve seçilme hakkından kılık kıyafet reformuna kadar yüzyıllara sığmayacak devrimleri birkaç yıla sığdırdı.
“Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, ancak Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır” derken, aslında kurduğu sistemin ne kadar sağlam temellere oturduğunu müjdeliyordu.
Bugün 10 Kasım 2026…
Aradan 88 yıl geçmiş ama ne resimleri o tahtalardan silindi ne de fikirlerinin ışığı bu topraklardan eksildi. Kimi zaman bir köy okulunda sırasına yeni oturmuş minik bir çocuğun gözlerinde yaşıyor, kimi zaman da ülkesini muasır medeniyetler seviyesinin üzerine taşımak için gece gündüz demeden üreten bir gencin azminde parlıyor.
Atatürk, sadece geçmişimizin kahramanı değil; bugünümüzün rehberi, yarınımızın en büyük güvencesidir. Onu unutmak, tarihimizi, köklerimizi ve kimliğimizi inkâr etmek demektir.
Büyük Önder’i sadece anmak yetmez; anlamak, fikirlerini yaşatmak ve gösterdiği yolda yürümek boynumuzun borcudur.
Dünya’ya gözlerimizi açtık baktık altımızda bir dünya ve gökyüzünde bir güneş var. Biz bu dünyadan göçünce de parlamaya devam edecek. Okula başladık baktık yazı tahtasının üzerinde bir resim var. O da gökyüzündeki Güneş’in Dünya’yı aydınlattığı gibi bu dünya yaşantımızı aydınlatıyor, bize görüş ve düşünceleriyle yol gösteriyor.

Rahat uyu Atam!
Emanetin emin ellerde…
Saygı, özlem ve minnetle…